همه جوره

#میناب #روزدانش_آموز

به یاد ۱۶۸ غنچه‌ی پرپرشده در مدرسه شجره طیبه میناب؛ کودکانی که دفتر رویاهایشان ناتمام ماند و خنده‌هایشان برای همیشه در سکوتی تلخ گم شد. چه سنگین است داغ مادرانی که به جای آغوش گرم فرزند، با خاطره‌ی او آرام می‌گیرند. نام‌‌تان در قلب‌هایمان جاودانه است، فرشته های کوچک میناب.

روزتان در آسمان مبارک💔🥀

#میناب

✍️ دستورالعمل اجرایی نکوداشت پدافند غیرعامل ۱۴۰۵، از چهارم لغایت ۱۱ آبان ماه ۱۴۰۵ با شعار «پدافند مردم محور، ایران پایدار» به‌عنوان ایام نکوداشت پدافند غیرعامل در نظر گرفته شده است و اقدامات و ویژه‌برنامه‌های این هفته با تاکید بر دفاع هوشمندانه مردم از جمهوری اسلامی ایران، پدافند غیرعامل ضامن حفاظت از جان مردم و سرمایه‌های ملّی و حمایت و پشتیبانی همه‌جانبه دولت از تداوم خدمات ضروری جامعه طراحی شده است.

1️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۴ | پیشگیری، راهبرد پایدار پدافند زیستی

2️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۵ | امنیت سایبری، خط مقدم دفاع در عصر دیجیتال

3️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۶ | مصون‌سازی صنایع و مصرف هوشمندانه منابع

4️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۷ | ارتقا، تاب‌آوری زیرساختی، پشتوانه امنیت پایدار

5️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۸ | شهر آماده، مردم در میدان، ایران پایدار

6️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۰۹ | آموزش همگانی، ضامن ایمنی در برابر تهدیدهای نوین

7️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۱۰ | سواد رسانه‌ای، سپر مقاومت در جنگ‌شناختی

8️⃣ ۱۴۰۵/۰۸/۱۱ | آموزش، رزمایش، تمرین و ارتقا، آمادگی

▫️آیت الله حائری شیرازی▫️

▫️ ما در تئوری مشکلی نداریم. هرچه سرمان می‌آید از نگذراندنِ دورۀ بالینی برای دینداری است. ما در تطبیق مفهوم بر مصداق مشکل داریم.

▫️ مثلاً گاهی مرد یا زن، آب زیاد مصرف می‌کند. خب چه کار می‌خواهی بکنی؟! یک‌بار می‌گویی «آقا آب زیادی مصرف نکن» و تمام.

می‌آمدند به ائمه می‌گفتند اینکه فرمودید را ما گفتیم، اما آنها گوش نمی‌کنند. فرمودند: امرشان کردید، نهیشان کردید، حالا آنچه که بر گردنتان بود، عمل کردید. دیگر بیشتر اصرار نکنید.

▫️ قبل از انقلاب، آقای کرباسچیان آمده بود مرا برای تدریس از شیراز به تهران ببرد. ایشان مؤسس مدارس علوی بود و خیلی هم مخلص بود. با اتوبوس آمدیم تهران. در طول مسیر، راننده نوار موسیقی گذاشت. من به موسیقی حساسیت داشتم؛ یک‌بار با اخوی مسافرت می‌رفتیم، راننده صدای موسیقی را بلند کرد، ما وسط بیابان پیاده شدیم! اما آقای کرباسچیان با لحنی ملایم به راننده گفت: «آقا خاموش بفرما». او گوش نگرفت. بعد رو کرد به من و گفت: «خب، ما نهی از منکرمان را کردیم؛ حالا بنشینیم حرف‌هایمان را بزنیم». دیدم چقدر قشنگ مسائل را حل می‌کند؛ معتقد بود وقتی احتمال اثر هست، آدم تذکر می‌دهد، اما وقتی اثر ندارد، چرا بی‌جهت اعصاب خودمان را خُرد کنیم؟ نگاه کنید که حد ‌تکلیفتان چقدر است؟ ما فوق تکلیفت عمل نکن.

#ایستگاه_فکر 

🔹قَد رُوِيَ أنَّ رَجُلاً قالَ لِلصّادِقِ عليه السلام: إنِّي ائتَمَنتُ رَجَلاً عَلى مالٍ أودَعتُهُ عِندَهُ، فَخانَني وأنكَرَ مالي. فَقالَ: لَم يَخُنكَ الأَمينُ ، وإنَّمَا ائتَمَنتَ الخائِنَ؛روايت شده است كه مردى به امام صادق عليه السلام گفت: من به مردى اعتماد كردم و مالى را نزد او به امانت سپردم؛ امّا او به من خيانت ورزيد و مال مرا انكار كرد. امام عليه السلام فرمود: «امين به تو خيانت نكرد؛ بلكه تو خائن را امين دانسته اى [و به خائن ، مال سپرده اى]»

امام صادق (ع) در یک جمله، تحلیلِ عمیقی از این آسیب ارائه می‌دهند:

❌ تصور اشتباه: “من به یک آدمِ خوب اعتماد کردم و او عوض شد و به من خیانت کرد.”

✅ تحلیل امام صادق (ع): “تو به یک آدمِ «خائن» اعتماد کردی (و او ماهیتِ خودش را نشان داد).”

🔻 بنابراین قبل از اعتماد باید موارد زیر را رعایت کنید:

۱. شناختِ پیشینی: آیا او واقعاً «امین» است یا فقط «خوش‌صحبت»؟

۲. سنجشِ جایگاه: آیا مسئولیتِ سنگین را به کسی سپرده‌ام که ظرفیتِ امانت‌داری دارد؟

۳. قانونِ طلایی: امانت‌داری، صفتی نیست که با «حرف» ثابت شود؛ با «عمل» در موقعیت‌های کوچک، آشکار می‌شود.

💡 قبل از اینکه نگرانِ خیانتِ دیگران باشیم، نگرانِ «خطای محاسباتی» خود در انتخابِ افراد باشیم

📚تحف العقول، صفحه۴۴۲

#تلنگر

🌾امام باقر عليه السلام:«إنّي لَأكْرَهُ أن يكونَ مِقدارُ لِسانِ الرجُلِ فاضِلاً على مِقدارِ عِلمِهِ، كما أكرَهُ أن يكونَ مِقدارُ عِلمِهِ فاضِلاً على مِقدارِ عَقلِهِ؛ من خوش ندارم كه اندازه زبان مرد، فزونتر از اندازه دانش او باشد؛ چنان كه خوش ندارم اندازه دانش او، فزونتر از اندازه خرد او باشد.»

این روایت، سه سطح را در وجود ما ترسیم می‌کند که باید با هم «تراز» باشند:

۱. سطحِ خرد (عقل): زیربنا و موتور محرک است.

۲. سطحِ دانش (علم): محتوا و سوختی است که به موتورِ عقل می‌رسد.

۳. سطحِ زبان (بیان): خروجی و ویترینِ شخصیت ماست.

⚠️ خطراتِ عدمِ توازن:

   وقتی زبان از علم جلوتر باشد: دچار “پُرگوییِ جاهلانه” می‌شویم. حرف‌هایی می‌زنیم که در عمقِ وجودمان به آن باور نداریم یا علمش را نداریم. (آسیبِ اعتبار اجتماعی) 

  وقتی علم از خرد جلوتر باشد: دچار “تحجر” یا “غرورِ علمی” می‌شویم. دانسته‌های زیادی داریم، اما نمی‌دانیم کجا، کی و چطور از آن‌ها استفاده کنیم! (آسیبِ کارکردی) 📚

بنابراین بهترین این است:

🔺 قبل از هر سخن: از خود بپرسیم «آیا به اندازه این حرف، دانش و تخصصِ کافی دارم؟»

🔹 قبل از هر اظهار نظر: از خود بپرسیم «آیا خرد و مصلحت‌سنجیِ من، این حجم از دانسته‌ها را تأیید می‌کند؟»

عقلِ سلیم، پیش‌نیازِ علمِ نافع است؛ و علمِ نافع، پیش‌نیازِ کلامِ مؤثر.

بیایید پیش از آنکه «سخن‌گو» باشیم، «خردمند» باشیم. ⚖️🌱*

📚ميزان الحكم، جلد۱۰، صفحه۱۹۵

#تلنگر